Η ιστορία πίσω από τα Christina Christi

Υπάρχουν άνθρωποι που αποφασίζουν να ξεκινήσουν μία επιχείρηση.

Και υπάρχουν άνθρωποι που απλώς ακολουθούν αυτό που αγαπούν, μέχρι που μια μέρα συνειδητοποιούν ότι αυτό έγινε η ζωή τους.

Νομίζω ότι ανήκω στη δεύτερη κατηγορία.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, σε μία οικογένεια με πέντε παιδιά. Ήμουν το μικρότερο μέλος της οικογένειας και, ίσως γι' αυτό, από πολύ νωρίς είχα την τύχη να παρατηρώ, να μαθαίνω και να εμπνέομαι από όλους τους μεγαλύτερους.

Αν όμως με ρωτούσε κάποιος ποιοι άνθρωποι με διαμόρφωσαν περισσότερο, η απάντηση θα ήταν πάντα η ίδια.

Η μητέρα μου και ο πατέρας μου.

Από τη μητέρα μου έμαθα τι σημαίνει να προσφέρεις χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα. Να αγαπάς βαθιά και να νοιάζεσαι πραγματικά.

Από τον πατέρα μου έμαθα την αξία της δουλειάς.

Είναι τεχνίτης. Δούλευε δέκα και πολλές φορές δώδεκα ώρες κάθε μέρα στο εργοστάσιο, μόνο και μόνο για να μη λείψει τίποτα από την οικογένειά μας. Τον θυμάμαι συνέχεια να δημιουργεί με τα χέρια του. Θαύμαζα αυτά που έφτιαχνε.

Ένα από τα αγαπημένα μου μέρη μέχρι σήμερα είναι το πατρικό του σπίτι, στον Άγιο Γεώργιο των Πάγων στην Κέρκυρα.

Ένα μικρό μπαλκόνι που αγναντεύει ολόκληρο το Ιόνιο.

Εκεί, χωρίς να το γνωρίζω τότε, γεννήθηκαν οι πρώτες μου δημιουργίες.

Μικρά χειροποίητα αντικείμενα, φτιαγμένα περισσότερο από περιέργεια παρά από γνώση. Δεν είχαν καμία εμπορική αξία. Είχαν όμως κάτι πολύ σημαντικό.

Με έκαναν ευτυχισμένη.

Τα χρόνια πέρασαν και το 2005 μπήκα στη Σχολή Νοσηλευτικής.

Παράλληλα, ξεκίνησα να εργάζομαι για να είμαι οικονομικά ανεξάρτητη. Δούλεψα ως πωλήτρια σε καταστήματα όπως τα Sprider, Pull & Bear στην Ερμού, Vanity στο Χαλάνδρι, LAK του κυρίου Γαβαλά στο Χαλάνδρι και αργότερα στο Golden Hall.

Ήταν απαιτητικά χρόνια αλλά και ξέγνοιαστα ταυτόχρονα.

Κάπου στο 2009 άρχισα να φτιάχνω τα πρώτα μου σανδάλια.

Τα στόλιζα με κορδέλες, πέτρες, στρας και κάθε μικρή λεπτομέρεια που μου φαινόταν όμορφη.

Την ίδια περίοδο κατασκεύαζα και τα πρώτα μου κοσμήματα.

Όχι για να τα πουλήσω.

Απλώς γιατί ήθελα να φοράω κάτι που δεν υπήρχε πουθενά αλλού.

Και τότε άρχισαν να έρχονται οι πρώτες ερωτήσεις.

"Τι όμορφο κολιέ..."

"Από πού το πήρες;"

Δεν είχα καταλάβει ότι αυτή η τόσο απλή ερώτηση θα άλλαζε κάποια στιγμή τη ζωή μου.

Το 2010 αποφοίτησα ως νοσηλεύτρια και ξεκίνησα να εργάζομαι σε ιδιωτική κλινική στον Πειραιά.

Η καθημερινή διαδρομή από τον Γέρακα μέχρι τον Πειραιά ήταν κουραστική.

Μου έκλεβε χρόνο.

Όχι όμως και τη διάθεση να δημιουργώ.

Ακόμη και τότε, σχεδόν κάθε κόσμημα που φορούσα στις εξόδους μου ήταν κάτι που είχα φτιάξει η ίδια.

Το 2012 ξεκίνησα να σπουδάζω ώστε να πάρω πτυχίο βοηθού μικροβιολόγου.

Το 2014 τα κατάφερα και από νοσηλεύτρια, ανέλαβα το μικροβιολογικό τμήμα της κλινικής ως το 2019 όπου έμεινα για δεύτερη φορά έγκυος και έπρεπε να επιλέξω ένα από τα δύο επαγγέλματα.

Κανείς τότε δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι την ίδια χρονιά θα ξεκινούσε και η μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής μου.

Όλα ξεκίνησαν από έναν καφέ.

Στην πλατεία Δαβάκη, στην Καλλιθέα.

Εκεί συναντηθήκαμε με έναν παιδικό μου φίλο, ενώ μαζί μου ήταν και ο τότε σύντροφός μου, ο σημερινός μου σύζυγος.

Ο φίλος μας, μας μιλούσε με ενθουσιασμό για μια ιδέα που είχε υλοποιήσει.

Κατασκεύαζε χειροποίητες ξύλινες ρακέτες παραλίας στη βιοτεχνία ξυλείας του πατέρα του, και μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, ξεκίνησε να προσφέρει τις ρακέτες στη λιανική και είχε ήδη καταφέρει να τις διαθέτει σε ένα από τα μεγαλύτερα καταστήματα παιχνιδιών της Ελλάδας.

Γυρνώντας σπίτι, ο σύντροφός μου, μου έστειλε ένα μήνυμα ώστε να του στείλω μερικές φωτογραφίες από τα κοσμήματα και τα σανδάλια που έφτιαχνα για μένα.

Δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία.

Την επόμενη μέρα το απόγευμα όμως μου έδειξε κάτι που με άφησε άφωνη.

Είχε ήδη δημιουργήσει σελίδες στο Facebook και στο Instagram.

Το όνομα ήταν...

Christina_Christi_Jewels

Ήταν το όνομα που σχεδόν χρησιμοποιούσα στο προσωπικό μου προφίλ στο Facebook, γιατί ποτέ δεν μου άρεσε να εμφανίζω το επίθετό μου στο διαδίκτυο.

Σε λιγότερο από δύο ημέρες οι πρώτοι ακόλουθοι είχαν γίνει δύο χιλιάδες.

Και τότε ήρθαν οι δύο πρώτες παραγγελίες.

Δύο χειροποίητα κολιέ.

Το ένα πήγε στου Ζωγράφου, σε μία μελαχρινή κοπέλα που εργαζόταν στη νυχτερινή διασκέδαση της Αθήνας.

Το άλλο σε μία φοιτήτρια στην Καισαριανή.

Φυσικά δεν υπήρχε courier.

Τα παραδώσαμε μόνοι μας.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη χαρά.

Όχι για τα χρήματα.

Αλλά γιατί κάποιος άγνωστος είχε επιλέξει να φορέσει κάτι που είχα δημιουργήσει εγώ.

Λίγες ημέρες αργότερα είχα συγκεντρώσει τα πρώτα μου εκατό ευρώ.

Θυμάμαι να πηγαίνουμε για καφέ στο κέντρο και να περνάμε από τον προμηθευτή για να παραλάβω ένα ζευγάρι σανδάλια που είχα παραγγελία.

Ενώ περίμενα να μου φέρει η κοπέλα το σανδάλι που είχα παραγγελία, ο σύντροφός μου γύρισε και είπε:

"Φέρτε ακόμη εννέα ίδια."

Πάγωσα.

Μόλις είχαμε ξοδέψει όλα τα χρήματα που είχα κερδίσει.

Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν:

"Κι αν δεν πουληθούν;"

Εκείνος όμως πίστευε περισσότερο από εμένα.

Και τελικά είχε δίκιο.

Μετά από μία με δύο εβδομάδες παραγγείλαμε ακόμα πενήντα ζευγάρια για να έχουμε στοκ και για τις υπόλοιπες ημέρες του καλοκαιριού.

Από εκεί και πέρα τίποτα δεν ήταν ίδιο.

Μετά τις δουλειές μας, τα μεσημέρια πίναμε έναν καφέ, ανεβάζαμε κάθε μέρα από μια φωτογραφία στο Instagram και στο Facebook, απαντούσα ασταμάτητα σε μηνύματα. Μόνο καφέ δεν πίναμε... Πηγαίναμε μετά σπίτι μου, όπου κατασκεύαζα στο δωμάτιο μου μέχρι αργά το βράδυ, αυτός έγραφε τα δελτία αποστολών, συσκευάζαμε μαζί τις παραγγελίες και η μητέρα μου κάθε μεσημέρι παρέδιδε τα δέματα στον διανομέα.

Τα Christina Christi δεν τα δημιούργησα μόνη μου.

Χτίστηκαν από μια οικογένεια.

Το 2016 δημιουργήσαμε το πρώτο μας ηλεκτρονικό κατάστημα. Λίγο πρόχειρο. Κάτι πολύ απλό.

Την ίδια χρονιά ο προμηθευτής με τα σανδάλια, μάς μίλησε για μια αμερικανική πλατφόρμα που λεγόταν Etsy. Μας είπε ότι αφορούσε κατασκευαστές χειροποίητων προϊόντων από όλο τον κόσμο. Ίσως άξιζε να γραφτούμε και εμείς.

Η απάντησή μου ήταν σχεδόν αστεία.

"Τι να μπλέκουμε τώρα με αποστολές στην Αμερική και στην Ευρώπη; Μια χαρά είναι η Ελλάδα."

Την επόμενη μέρα υπήρχε ήδη κατάστημα στο Etsy.

Δεν με είχε ρωτήσει.

Το είχε ήδη φτιάξει ο ίδιος πεισματάρης που έφτιαξε τα προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης..

Για περίπου δυόμισι μήνες δεν ήρθε ούτε μία παραγγελία.

Κάθε απόγευμα στον καφέ είχε το ίδιο παράπονο. Τι πήγαινε λάθος;

Μέχρι που, περίπου εβδομήντα με εβδομήντα πέντε ημέρες μετά, εμφανίστηκε η πρώτη διπλή παραγγελία.

Δύο ζευγάρια σανδάλια.

Από μία κυρία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Θυμάμαι ακόμη το όνομά της. Δεν γίνεται να το αναφέρω εδώ...

Και θυμάμαι επίσης ότι για πέντε συνεχόμενα χρόνια επέστρεφε κάθε καλοκαίρι για να αγοράσει ξανά τα σανδάλια της από εμάς.

Εκείνη μας έμαθε κάτι πολύ σημαντικό.

Όταν ένας άνθρωπος εμπιστευτεί τη δουλειά σου, μπορεί να γίνει μέρος της ιστορίας σου.

Το 2018 αποκτήσαμε ένα σύγχρονο ελληνικό eShop, σχεδιασμένο από έναν εξαιρετικό προγραμματιστή που μέχρι σήμερα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πορείας μας.

Το 2021 το Etsy μάς κατέταξε στο κορυφαίο 0,1% των πωλητών παγκοσμίως και ως το κορυφαίο ελληνικό κατάστημα χειροποίητων προϊόντων για πωλήσεις στο εξωτερικό.

Και το 2022 συνέβη κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Ξυπνήσαμε ένα πρωί και υπήρχαν περίπου εκατόν πενήντα νέες παραγγελίες για το ίδιο ζευγάρι σανδάλια.

Στην αρχή δεν καταλαβαίναμε τι είχε συμβεί.

Μέχρι που μια πελάτισσα μάς έστειλε ένα μήνυμα με την παραγγελία της:

"Διάβασα το άρθρο. Έπρεπε οπωσδήποτε να αποκτήσω ένα ζευγάρι."

Ήταν ένα δημοσίευμα στη HuffPost των Ηνωμένων Πολιτειών.

Δεν ξέρουμε ακόμη πώς μας ανακάλυψαν.

Ξέρουμε μόνο πόσο μεγάλη τιμή ήταν να δούμε τη δουλειά μας να παρουσιάζεται εκεί. HuffPost: Comfortable Shoes for Travel.

Σήμερα, περισσότερα από δώδεκα χρόνια μετά, τα Christina Christi συνεχίζουν να δημιουργούνται με ακριβώς την ίδια φιλοσοφία.

Κάθε κόσμημα, κάθε τσάντα, κάθε σανδάλι και κάθε αξεσουάρ κατασκευάζεται με την ίδια αγάπη που υπήρχε και στην πρώτη μου δημιουργία.

Οι φωτογραφίες μας εξακολουθούν να ταξιδεύουν κάθε χρόνο σε όμορφα μέρη της Ελλάδας και της Ευρώπης.

Όχι γιατί πιστεύουμε ότι το τοπίο κάνει το προϊόν πιο όμορφο.

Αλλά γιατί θέλουμε κάθε δημιουργία να κουβαλά μαζί της λίγη από τη χαρά του ταξιδιού.

Το 2026 η οικογένεια των Christina Christi στο Etsy αριθμεί περισσότερες από 80.000 πωλήσεις στο εξωτερικό και σχεδόν 15.000 αξιολογήσεις από ανθρώπους, κυριολεκτικά σε όλο τον κόσμο...

Το Oficial Eshop μας εχει και αυτό τη δική του πορεία με αντίστοιχη επιτυχία.

Και όμως...

Για εμένα τίποτα δεν έχει αλλάξει πραγματικά.

Εξακολουθώ να χαμογελώ κάθε φορά που βλέπω κάτι ''δικό μου'' στο δρόμο, ή όταν κάποιος με ρωτάει:

"Τι όμορφο αυτό που φοράς..."

"Από πού το πήρες;"

Γιατί τότε θυμάμαι από πού ξεκίνησαν όλα.

Και κάθε νέα δημιουργία είναι για μένα μια μικρή υπενθύμιση ότι τα πιο όμορφα ταξίδια ξεκινούν πολλές φορές από μια πολύ απλή ιδέα, ίσως και από λίγη τύχη, και λίγο πείσμα, αλλά πολύ και σκληρή δουλειά...

Σας ευχαριστώ που αφιερώσατε χρόνο να διαβάσετε την ιστορία μου.

Ελπίζω κάποια από τις δημιουργίες μας να γίνει κι ένα μικρό κομμάτι της δικής σας.

Με αγάπη,

Χριστίνα Μπάρδη
Christina Christi